Baryum klorür (BaCl2) suda çözündüğünde, yüklü iyonlara ayrışır. Bu davranış temel bir soru ortaya çıkarıyor: Baryum klorür iyonik mi yoksa kovalent bir bileşik mi? Başlangıçta bu soruyu ele alan bir YouTube videosuna artık erişilemese de, kimya prensipleri baryum klorürün yapısal özelliklerini incelemek için açık bir çerçeve sunmaktadır.
İyonik ve kovalent bağlar arasındaki ayrımı anlamak esastır. İyonik bağlar, atomlar arasında elektron transferi yoluyla oluşur ve tipik olarak önemli elektronegatiflik farklılıkları olan metaller ve ametaller arasında meydana gelir. Bu elektron transferi, elektrostatik çekim ile bir arada tutulan pozitif yüklü katyonlar ve negatif yüklü anyonlar oluşturur. Buna karşılık, kovalent bağlar elektron çiftlerinin paylaşımını içerir ve ametaller arasında yaygındır.
Baryum (Ba), periyodik tablonun 2. Grubunda yer alan, düşük iyonlaşma enerjisi ve elektron kaybetme eğilimi ile karakterize edilen, Ba2+ iyonları oluşturan bir alkali toprak metalidir. Halojen olan klor (Cl), yüksek elektronegatifliğe sahiptir ve Cl− iyonları oluşturmak için kolayca elektron kazanır. Baryum ve klor arasındaki belirgin elektronegatiflik farkı, iyonik bağ için koşulları sağlar.
Bu nedenle, baryum klorür, iyonik kuvvetlerle bağlı Ba2+ ve Cl− iyonlarından oluşur. Katı halinde, BaCl2, zıt yüklü iyonların birbirini çektiği ve kararlı bir üç boyutlu ağ oluşturan kristal bir kafes yapısı alır. Suda çözündüğünde, su molekülleri iyonları çevreler ve çözündürür, iyonik bağları zayıflatır ve Ba2+ ve Cl− şeklinde ayrışmaya neden olur. Bu ayrışma, sulu baryum klorür çözeltilerinin neden elektrik ilettiğini açıklamaktadır.
Bazı bileşikler hem iyonik hem de kovalent özellikler sergilese de, baryum klorürün elementel bileşimi ve elektronegatiflik farklılığı büyük ölçüde iyonik davranışı destekler. Kanıtlar, baryum klorürün kovalent değil, prototipik bir iyonik bileşik olduğunu doğrulamaktadır.