Όταν το χλωριούχο βάριο (BaCl2) διαλύεται στο νερό, διασπάται σε φορτισμένα ιόντα. Αυτή η συμπεριφορά εγείρει ένα θεμελιώδες ερώτημα: Είναι το χλωριούχο βάριο ένα ιοντικό ή ομοιοπολικό μόριο; Ενώ ένα βίντεο στο YouTube που αρχικά ασχολήθηκε με αυτό το ερώτημα δεν είναι πλέον προσβάσιμο, οι αρχές της χημείας παρέχουν ένα σαφές πλαίσιο για την εξέταση των δομικών ιδιοτήτων του χλωριούχου βαρίου.
Η κατανόηση της διάκρισης μεταξύ ιοντικών και ομοιοπολικών δεσμών είναι απαραίτητη. Οι ιοντικοί δεσμοί σχηματίζονται μέσω της μεταφοράς ηλεκτρονίων μεταξύ ατόμων, που συμβαίνει συνήθως μεταξύ μετάλλων και μη μετάλλων με σημαντικές διαφορές ηλεκτραρνητικότητας. Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων δημιουργεί θετικά φορτισμένα κατιόντα και αρνητικά φορτισμένα ανιόντα, τα οποία συγκρατούνται μεταξύ τους με ηλεκτροστατική έλξη. Αντίθετα, οι ομοιοπολικοί δεσμοί περιλαμβάνουν την κοινή χρήση ζευγών ηλεκτρονίων και είναι συνηθισμένοι μεταξύ μη μετάλλων.
Το βάριο (Ba) είναι ένα αλκαλιμέταλλο της Ομάδας 2 του περιοδικού πίνακα, που χαρακτηρίζεται από τη χαμηλή ενέργεια ιονισμού του και την τάση του να χάνει ηλεκτρόνια, σχηματίζοντας ιόντα Ba2+. Το χλώριο (Cl), ένα αλογόνο, έχει υψηλή ηλεκτραρνητικότητα και κερδίζει εύκολα ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ιόντα Cl−. Η έντονη διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ βαρίου και χλωρίου ικανοποιεί τις συνθήκες για ιοντικό δεσμό.
Έτσι, το χλωριούχο βάριο αποτελείται από ιόντα Ba2+ και Cl− που συνδέονται με ιοντικές δυνάμεις. Στη στερεά του κατάσταση, το BaCl2 υιοθετεί μια κρυσταλλική δομή πλέγματος, όπου τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα έλκονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ένα σταθερό τρισδιάστατο δίκτυο. Όταν διαλύεται στο νερό, τα μόρια του νερού περιβάλλουν και διαλύουν τα ιόντα, αποδυναμώνοντας τους ιοντικούς δεσμούς και προκαλώντας διάσπαση σε Ba2+ και Cl−. Αυτή η διάσπαση εξηγεί γιατί τα υδατικά διαλύματα χλωριούχου βαρίου άγουν τον ηλεκτρισμό.
Αν και ορισμένες ενώσεις παρουσιάζουν τόσο ιοντικά όσο και ομοιοπολικά χαρακτηριστικά, η στοιχειακή σύνθεση και η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας του χλωριούχου βαρίου ευνοούν συντριπτικά την ιοντική συμπεριφορά. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι το χλωριούχο βάριο είναι μια πρωτότυπη ιοντική ένωση, όχι μια ομοιοπολική.