آیا تا به حال به سیاست های پیچیده زیست محیطی پشت مواد شوینده لباس روزمره فکر کرده اید؟.این مقاله سیاست های در حال تکامل اتحادیه اروپا در مورد فسفات مواد شوینده و جهت آینده استراتژی فسفر را بررسی می کند و منطق کسب و کار را در پشت مقررات زیست محیطی نشان می دهد.
مواد شوینده لباس، به عنوان نیازهای روزانه، از تقاضای پایدار و مکرر بازار برخوردار هستند.خطرات زیست محیطی فسفات در مواد شوینده برجسته شد، به طور مستقیم باعث تغییر سیاست می شود.
تحقیقات بازار نشان می دهد که نگرانی مصرف کنندگان در مورد فسفات در مواد شوینده در حال افزایش است.مواد شوینده حاوی تریپولی فسفات سدیم (STPP) تقریبا از بازار ناپدید شده اندحتی در فرانسه و انگلستان، مصرف کنندگان به طور کلی فوسفات ها را به عنوان مضر برای محیط زیست می بینند.
با توجه به این خواسته های زیست محیطی، تولیدکنندگان مواد شوینده استفاده از STPP را به طور قابل توجهی کاهش داده اند. در فرانسه، متوسط محتوای STPP در مواد شوینده از 24٪ در سال 1985 به 10٪ در سال 1998 کاهش یافته است.در حالی که مارک های مواد شوینده "معاشق محیط زیست" در ابتدا شکوفا شدند، این روند با تغییر شکل محصولات تولیدکنندگان بزرگ از بین رفت.
در سطح جهانی، استفاده از STPP در مواد شوینده در اروپا، ایالات متحده و ژاپن از بین رفته یا به طور قابل توجهی کاهش یافته است.و آمریکای لاتین همچنان شاهد افزایش مصرف مواد شوینده با محدودیت های کمتر STPP هستند..
فسفات ها به عنوان محصولات متوسط در زنجیره تامین مواد شوینده عمل می کنند. تولید STPP با سنگ فسفات آغاز می شود، به اسید فسفری تبدیل می شود،سپس به STPP تولید شده و به تولید کنندگان مواد شوینده فروخته می شود.، در نهایت به مصرف کنندگان از طریق کانال های خرده فروشی (به طور عمده سوپرمارکت ها) می رسد.
بازار مواد شوینده مصرف کننده در بخش های خرده فروشی و تامین متمرکز است. در سال 1998، دو غول ٔ Procter & Gamble و Unilever ٔ بیش از 75٪ از بازار مواد شوینده پودری انگلستان را کنترل می کردند.
بازار انگلستان در سال 1998 1.18 میلیارد پوند برای محصولات تمیز کننده پارچه و 98 میلیون پوند برای مواد شوینده ظرفشویی خرج کرد.فروش مواد شوینده در اروپا به دلیل عوامل از جمله کاهش تعداد کارگران دستی کاهش یافته است.، بهبود کارایی مواد شوینده و تغییر عادات شستشوی مانند دمای پایین تر، چرخه های کوتاه تر و کاهش مصرف آب.
رقابت شدید در بازار باعث می شود که تولید کنندگان مواد شوینده سرمایه گذاری های زیادی در تبلیغات و نوآوری محصولات مانند پودر های "تکانده شده" و قرص های مواد شوینده انجام دهند.هزینه تبلیغات مواد شوینده پارچه به 76 پوند رسید.8 میلیون. فرمولاسیون های مواد شوینده معمولاً چرخه عمر کوتاه حدود یک سال دارند. STPP به ویژه در محصولات متمرکز جدید کار می کند.که نشان می دهد استفاده از آن ممکن است با این تحولات افزایش یابدبازار مواد شوینده ظرفشویی همچنان در حال گسترش است اما تنها 22 درصد از بازار مواد شوینده لباس در سال 1998 را تشکیل می دهد.
صنعت STPP به شدت بین المللی شده است، که توسط شرکت های بزرگ شیمیایی چند ملیتی تحت سلطه است.پس از معرفی STPP توسط Procter & Gamble در سال 1948بازارها و تولید به سرعت رشد کردند و تقریباً هر کشوری حداقل یک تولید کننده داشت.با بسیاری از کارخانه ها قبل از سال 1992 بسته می شوند.
این تحکیم پنج تولید کننده اروپایی را ترک کرد و با خرید آلبرایت و ویلسون توسط رون پولنک، یک شرکت ایجاد شد که حدود 50٪ از ظرفیت تولید اروپا را کنترل می کند.کاهش ظرفیت های اخیر شامل Rhône-Poulenc UK است که دو مورد از سه کارخانه STPP در انگلستان را تعطیل می کندکاهش ظرفیت 140،000 تن باعث افزایش نرخ بهره برداری کارخانه های اروپایی از 50-55٪ به بیش از 80٪ می شود.تنها کارخانه STPP در فرانسه به گزارشات سالانه 350 میلیون فرانک با 150 کارمند تولید می کند.
در سطح بین الملل، پتانسیل گسترش بازار مواد شوینده وجود دارد. چین واضح ترین مثال را ارائه می دهد، اگرچه اخیراً ظرفیت تولید قابل توجهی نصب شده است.روسیه و اروپای شرقی پتانسیل رشد را با مصرف نسبتا کم مواد شوینده و حداقل استفاده از زئولیت به عنوان سازندگان نشان می دهندآمریکای لاتین و آسیای جنوب شرقی نیز بازارهای بالقوه ای را ارائه می دهند، اگرچه احتمالاً کارخانه های تولید محلی به دلیل مشکلات حمل و نقل برای STPP و مواد شوینده پودری ساخته می شوند.
به طور کلی، نگرانی های مربوط به استروفیکیشن تقاضا برای فسفات مواد شوینده را کاهش داده است، که باعث کاهش صنعت و کاهش قابل توجهی تولید می شود.محصولات مانند پودرهای غلظت یافته و مواد شوینده ظرفشویی می توانند تقاضای فسفات را ثبات دهند..
سیاست های کنترل فسفر تا حدودی به eutrophication رسیدگی کرده اند، اگرچه بسیاری از مناطق هنوز با چالش های زیست محیطی روبرو هستند.الزامات اتحادیه اروپا برای کارخانه های تصفیه درجه یک می توانند بیشتر فسفر را از فاضلاب شهری حذف کننددر حالی که سیاست های قبلی مواد شوینده ممکن است تأثیرات زیست محیطی را در موارد خاص ارتفاع کاهش داده باشد،تاثیرات آینده به احتمال زیاد محدود به موقعیت های خاص خواهد بود.
فشار سیاست و بازار به طور چشمگیری استفاده از STPP در مواد شوینده را کاهش داده است و باعث افزایش ظرفیت STPP و تحکیم صنعت شده است.صنعت بسیار متمرکز به این معنی است که بسته شدن کارخانه ها با وجود تعداد نسبتاً کمی از تاسیسات، اثرات اقتصادی قابل توجهی ایجاد می کند.محصولات جدید و تصفیه فاضلاب به عنوان سیاست اصلی کنترل فسفر باید صنعت را ثبات دهد.
این مطالعه موردی سیاست های زیست محیطی سه نکته کلیدی را نشان می دهد.اگرچه آنچه به نظر می رسد عامل اصلی استرس یک اکوسیستم ممکن است تنها در موارد خاص قابل توجه باشددوم، از آنجایی که اکوسیستم ها به طور غیرخطی به تغییرات ورودی پاسخ می دهند، از بین بردن منبع آلودگی "آخرین" به ندرت حالت قبلی اکوسیستم را بازگرداند و اغلب اقدامات سختگیرانه تری را نیاز دارد.موثرترین سیاست ها در طول زمان برای مواد شوینده تکامل می یابند، محدودیت های فسفات توسط الزامات حذف فسفر از فاضلاب شهری جایگزین شده است، که به نوبه خود باعث تغییر سیاست های آینده خواهد شد.
به طور خاص، لجن تصفیه فاضلاب باید مدیریت شود و بار فسفر کشاورزی به عنوان منبع اصلی باقی مانده مشکل بیشتری ایجاد می کند.سیاست های بازیابی فسفر در حال بررسی استبا توجه به کاهش فوسفور در فاضلاب شهری، این امر به توسعه بازارهای جدید برای جمع آوری، حمل و نقل و پراکندگی یا تصفیه لجن نیاز دارد.سیاست های آینده باید نقش کشاورزی در بارگذاری فسفر به بدن آب را مورد توجه قرار دهدبه عنوان یک منبع پخش شده در مقایسه با خروجی آب های فاضلاب، فسفر کشاورزی کنترل چالش برانگیزتر است.
رویکردهای بالقوه سیاست شامل مالیات بر استفاده بیش از حد از کود و کود (مانند بلژیک و هلند) یا بازیابی فسفات از کود حیوانات،که می تواند از نظر اقتصادی در مناطق تولید دام فشرده جذاب باشداگر بازارهای بازیابی فسفر برای کارخانه های تصفیه توسعه یابد، مزارع می توانند به راحتی تقاضای فسفر بازیابی شده را پیدا کنند.تشویق سیاست های کشاورزی مخلوط همچنین می تواند از طریق مقابله با بار بالای فسفر در دامداری فشرده، میزان eutrophication را کاهش دهد..
به طور خلاصه، سیاست های زیست محیطی در کاهش eutrophication به موفقیت هایی دست یافته اند. اجرای کامل سیاست های فعلی اتحادیه اروپا باید میزان بروز آن را کاهش دهد.در حالی که صنعت فسفات به دلیل کاهش تقاضا به طور قابل توجهی کاهش یافته است، احتمال داره ثبات پيدا کنه.سیاست های فسفر همچنان از تاکید فعلی بر تصفیه فاضلاب شهری به رسیدگی به محصولات جانبی (زباله) و نقش کشاورزی به عنوان یک منبع عمده فسفر تکامل خواهد یافت.
این تغییرات سیاست برای کسب و کار چه معنایی دارد؟
مواد شوینده کم یا بدون فسفات با تشدید سیاست های زیست محیطی به جریان اصلی تبدیل خواهند شد. شرکت هایی که این روند را از طریق توسعه محصولات سازگار با محیط زیست پذیرفته اند می توانند سهم بازار را به دست آورند.
بهینه سازی زنجیره تامین نیاز به توجه به تثبیت صنعت فسفات و تنظیم ظرفیت، ایجاد روابط قابل اعتماد با تامین کنندگان برای اطمینان از تامین مواد اولیه پایدار دارد.
در حالی که بازارهای نوظهور محدودیت های STPP کمتری را حفظ می کنند، افزایش آگاهی زیست محیطی ممکن است سیاست های سختگیرانه تری را تحریک کند.
مشارکت فعال در توسعه سیاست از طریق انجمن های صنعت و ارتباطات دولتی می تواند به تضمین محیط های نظارتی مطلوب کمک کند.
تحول سیاست های فوسفات مواد شوینده اتحادیه اروپا نشان دهنده افزایش آگاهی زیست محیطی و پیشرفت تکنولوژیک است.و به توسعه پایدار دست یابیماستراتژی فسفر آینده به طور فزاینده ای بر آلودگی کشاورزی و بازیابی فسفر تمرکز خواهد کرد و نیاز به آمادگی فعال از طرف بازیگران صنعت دارد.